Close

Over meubelstofjes en de Harlequin

Een jurkje voor mezelf (laten) naaien, lange tijd bracht het minder leuke herinneringen naar mijn tienerjaren naar boven. Meerdere keren vond ik het patroon van een prachtig kleedje, maar na het in elkaar steken, bleek niets nog te kloppen en vloog alles de vuilbak in. Dat het opmeten van een lichaam belangrijk was, daar dachten we toen precies niet aan (en dit verklaart ook meteen het mislukken van al die jurkjes).

 

Vele jaren terug beloofde ik mezelf daarom nooit nog een jurk voor mezelf te maken. Maar zeg nooit nooit, natuurlijk! Toen ik hier en daar hoorde dat de Harlequin-jurk uit de eerste La Maison Victor makkelijk te maken was en bij heel wat mensen ook perfect viel qua pasmaten begon het toch te kriebelen …

 

Vorige week ging ik met manlief op stoffenjacht, in de loop van de week tekende ik het patroon uit, gisteren knipte ik de stofjes en vandaag was eindelijk het naaien aan de beurt.

 

Over het stofje waren manlief en ikzelf het in eerste instantie niet zo eens. Het feit dat ik in de ‘meubelafdeling’ het stofje ging zoeken, zat er waarschijnlijk voor iets tussen. De reden hiervoor was het beeld van het jurkje dat ik in m’n hoofd had: een eenvoudig jurkje qua kleur, met een textuur erin. En ja, dat soort stofje moet je in Ouagadougou nu eenmaal tussen de meubelstofjes gaan zoeken.

 

Maar zeg nu zelf, voor een meubelstofje kan dit er wel mee door hé?  

 

Het uitmeten van mezelf in functie van het patroon zaaide een eerste twijfel in mijn hoofd. Zoals wel meer het geval is, was ik spek noch bonen en viel ik knal tussen twee maten in. Facebook-naaisters raadden me aan voor de kleinste maat te gaan, gezien het patroon nogal groot uitviel. Maar nadat ik de schaar in m’n stof gezet had, stak de twijfel weer de kop op want de uitgeknipte delen leken toch maar klein voor mijn goddelijke (humhum) lichaam.  De vrees bleek uiteindelijk geheel onterecht en de pasvorm van de jurk zat mij als gegoten.

 

 

Enig minpuntje was uiteindelijk mijn stofkeuze. Hoewel ik de textuur en de ‘print’ heel geslaagd vind (op foto schemert het was, gelukkig in real life niet), vind ik de stof wat stijf uitvallen waardoor het jurkje niet zo goed valt als gehoopt. Maar als eerste testversie vind ik het alvast geslaagd want oh ja … er volgen hier nog harlequintjes nu ik weet dat het patroon zo mooi past.

 

 

Het patroon steek je overigens heel snel in elkaar. Je kunt er makkelijk twee à drie op een dag naaien als je vooraf al het nodige knipwerk doet. Alleen het arm-beleg leverde bij mij wat vloekwerk op maar al bij al liep ook dat wel geslaagd af.

 

 

Een tevreden madame hier!
 Volgende naai-projectje wordt alvast iets 100% vintage. Mijn handen kriebelen al om jullie er hier snel meer over te vertellen, maar voorlopig blijft alles nog een beetje geheim!

Update: nog meer harlequin’s zien? Klik dan zeker hier.

6 thoughts on “Over meubelstofjes en de Harlequin

  1. mooi! Die staat bij mij ook op het lijstje, als ik een goed stofje vind… (ik heb er al ééntje voor een herfstversie, maar daar gaan we nu nog niet aan beginnen hé!)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *