When Mara meets Straightgrain


Meer dan een maand lang was het hier eindeloos stil. Maar dat betekent allesbehalve dat wij stilgezeten hebben. Er werd hard gewerkt. Eerst job-gewijs en de laatste weken eindelijk ook weer met het naaimachine.

Op het menu vooral Mara’s want ik ben één van de 60 blogs die meewerken aan de blogtour van Compagnie M. , maar daarover morgen meer. Vandaag stel ik jullie mijn tweede exemplaartje voor, want ohja, het is een verdomd heerlijk patroon die Mara-Blouse.



De Mara-blouse is een heerlijk patroon dat makkelijk te naaien is (zelfs voor beginners), veelzijdig is én uiterst goed geschikt is om je eigen creatieve accent in te leggen. En als er iets is wat ik fantastisch vind bij het naaien, is het dat laatste wel 🙂

  
  

Mijn inspiratie haalde ik dit keer bij deze heerlijke blog. Een hele tijd terug las ik er haar blog over improvisational pleating . Heerlijke (en ook eenvoudige) techniekjes om je jurkje, rokje, … net dat ietsje meer te geven. Met m’n Mara blouse vond ik de ideale gelegenheid om één van haar techniekjes, nl. faux seams, uit te testen. 


Om de mooie  textuur van de ‘faux seams’ ten volle tot uiting te laten komen, besloot ik de yoke in één stuk te laten. In plaats daarvan voorzag ik een split in het rugpand, dat bovenaan met een roze knoopje sluit. Tot slot voegde ik uiteindelijk drie van dezelfde roze knoopjes aan de yoke toe, omdat ik dat voor mijn 18-maandertje net iets schattiger vond (én omdat het anders toch net iets teveel op een slabbetje begon te lijken, maar ssstttttt!!!!). Een zelfgemaakte gouden paspel rond de yoke maakt het geheel af.



De mosterd voor mijn laatste creatieve toets haalde ik ook bij Straightgrain al wist ik in eerste instantie niet dat zij aan de basis ervan lag. Vorige week kwam ik op pinterest deze mouwafwerking tegen en ik besloot om er mijn Mara mee af te werken. Na heel wat testen, improviseren en proberen, viste ik zelf uit hoe het in elkaar zat. En ik ben best wel tevreden over het resultaat van de mouwomslagjes die officieel ‘notched sleeves’ blijken te heten in het Engels. 



Tot slot nog het stofje. Petite bout de chou draagt zelden roze maar toen ik het stofje van deze Mara zag, was ik helemaal verkocht. Het stofje deed me op één of andere bizarre manier aan de Petit Pan stofjes denken. Ik kocht het op een klein winkeltje in één van Ouagadougou’s vele marktjes en was er meteen helemaal verliefd op! 

Geniet alvast nog van de volgende foto’s en ik hoor graag wat jullie van deze Mara vinden.



Petite Bout de Chou, een kleine deugniet


Petite Bout de Chou en pop (alias Bébé), een onafscheidelijk duo


En plots … was het genoeg met de foto’s … maar is ze niet superschattig met haar pruillipje? 

0 thoughts on “When Mara meets Straightgrain

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *