Over appelen en peren

Als je, zoals ik, in het verre buitenland woont dan loop je wel eens achter op bepaalde naairages en hypes. Gecombineerd met mijn grote vrees voor –  oh cliché, cliché – tricotstoffen, is meteen verklaard waarom ik er zo lang over deed om het prachtige damesshirt uit ‘Zo geknipt 2’ te maken.
 
When you live abroad, like me, you’re somtimes behind when it comes to the latest sewing hypes. Combined with a big fear for knit fabric, you’ll understand why it took me so long to make that beautiful shirt from the ‘Zo geknipt 2’ boek.
 
 
Tijdens m’n afgelopen bezoek aan België besloot mijn zus, die hier blogt, gewapend met haar overlockmachine iets te doen aan mijn grote tricotvrees. We kochten een stuk blauwe punta di roma op het stoffencircus en combineerden het elk met een ander stofje. Mijn zus met een stukje katoen uit de cotton+steel collectie, ikzelf met een stukje rekbare synthetische stof dat ik recupereerde uit een vintage rokje.
 
During my recent stay in Belgium, my sister (who has her blog over here) decided to help me conquer my fear of knits. We bought a big piece of blue punta di roma and combined it each with a different fabric. My sister chose a piece of cotton+steel fabric and I used a real vintage piece of fabric which I recuperated from an old skirt.
 
 
 

 

 
 
Tricotvrees overwonnen én tevreden over het resultaat. Zo tevreden zelfs dat ik me achteraf thuis zelfs nog aan een tweede versie waagde én dat zelfs zonder overlock. Dit keer koos ik voor een katoenen detailstuk (van de veritas) en paste ik het patroon ook een beetje aan.
De brede halsuitsnijding is niet zo echt m’n ding, dus verbreedde ik de zijstukken bovenaan met één centimeter en nam een centimetertje af van het middenstuk (ik liet het gradueel verminderen zodat ik onderaan toch de originele breedte behield). Aan de zijkant knipte ik ook een centimetertje weg om een meer aansluitend shirt te verkrijgen.
 
Fear of knits conquered and pleased about the result! So pleased I even decided to make a second one at home, one without an overlock. This time I chose cotton (from veritas) for the middle piece and I also adapted the pattern a little bit.
I didn’t like the large neckline that much, so I added one cm on the ouside pieces and cut one from the middle piece (I gradually adapted and kept the original width at the bottom). I also cut one cm on the sides to become a better fitting shirt.
 

 

 
Om de shirts toch net ietsje anders te maken, koos ik ervoor om de knoopjes bij elke versie net ietsje anders te doen.
 
To get two slightly different shirts, I decided to change the buttons on the two versions.
 
 
De tshirts zijn ondertussen uitvoerig getest en ik denk dat we hier een leuke manier gevonden hebben om aan restjesverwerking te doen. Alleen test ik het shirt de volgende keer uit met een gewone tricot want met die punta di roma … hou ik het hier momenteel niet lang uit. Kortom: Wij zijn fan!
 
I already wore the shirts several times and I think I found a new fun way to deal with my left-over pieces. I only think I will use a slightly thinner knit next time ‘cause I am really suffering in this punta di roma here (with 40 degrees and plus). Briefly: I am a fan!
 
 
 
 
Het jurkje van petite bout de chou kan je hier trouwens meer in detail bekijken.
You can see the dress of petite bout de chou, in this post. 

Do the Blake!

Een winnend recept, dat verander je niet. Voor de communie van haar nichtje haalde ik voor Oona dus zonder aarzelen het patroon van de Blake Dress nog een keertje boven. In de Cotton+Steel collectie vond ik bovendien het ideale stofje: mintgroen met een randje gouden rijstvlokjes. Perfect voor een feestelijke gelegenheid.
 
You don’t change a winning recipe. So, it didn’t take me to much time to decide to sew another Blake Dress as Oona’s party-dress for the communion of our niece Mira. I found the perfect fabric in the Cotton+Steel collection: mintgreen with little
rice flakes.
 
 
Het weer zat tijdens het communiefeest niet mee maar de week erna deden we de fotoshoot nog een keertje over en dit keer was de zon wel van de partij. 
 
The bad weather made sure we couldn’t make any nice pictures the day of the party, but last week we repeated the photoshoot and this time the sun decided to have a look aswell.
 
 
 
 
 

 
Poseren, oma helpen de was ophangen, spelen met de neefjes en de nichtjes, leren fietsen. Een drukke maar oh zo fijne namiddag. Voor herhaling vatbaar.
 
Pose, help granny put up the linnen, playing with nieces and nephwes, learning how to ride a bike. It was a busy but oh so nice afternoon. To be repeated, for sure!

Let’s Belladonna

Dat de tijd snel vliegt kon ik dit jaar aan den lijve ondervinden. Het babytje waar ik zo’n 6 jaar geleden meter van werd, deed dit jaar z’n eerste communie. Een excellente reden om nog eens naar België af te zakken én om achter de naaimachine te duiken voor bijpassende outfits natuurlijk.

Lange tijd twijfelde ik tussen twee beroemde jurken: de June van LMV (hier al uitgebreid getest) en de belladonna van Deer&Doe. M’n zus (en gastvrouw van het feest) hakte de knoop onbewust door door voor zichzelf een prachtige june te naaien. Dus belledonna it was …

 
This year, I personnaly experienced how times flies. The little baby of whom I beacme godmother only 6 years ago, received her first communion this year. Perfect reason to come to Belgium and to sew some nice outfits for the party afterwards.
 
I hesitated for a long time between two famous dresses: the June  from LMV(which I already sewed here) and the Belladonna by Deer&Doe. My sister, the host of the party, decided for me by sewing a extremely beautiful June for herself. So, belledonna it was …

De blog van mijn zus kun je trouwens hier terugvinden.
My sister’s blog can be found over here.

 
 
 
 

Dat de Belladonna een prachtjurk is, hoef ik niemand meer te vertellen. Deer&doe verrastte me wel met een uiterst verzorgd patroon en een heel heldere uitleg. De jurk zat, tegen alle verwachtigen in, makkelijk in elkaar en ik was heel tevreden met het resultaat.

 
I don’t need to explain anyone that the Belladonna is a stunning dress. However, Deer&Doe did surprise me: the pattern was very neat and the explanation was very clear. The dress was made in no time and I was really happy with the result. 

 
Het Belgische weer verplichtte me de jurk tijdens het feest te combineren met een witte blazer.
The Belgian weather made sure I had to combine my dress with a white blazer.
 
 
Een dikke pluim ook voor SewNatural waar ik het stofje bestelde. Door een klein foutje in de stof, had ik bijna niet voldoende stof maar Marieke stuurde me zonder probleem een extra stukje toe. Wat een prachtige service.
 
Thumb up for Sew Natural where I bought the fabric. Because of a little misprint, I almost didn’t have enough fabric. Bur Marieke sent me an other piece of fabric, without any problem. What a ervice! 
 
 
En de outfit van Petite Bout de Chou? Daar moeten jullie nog even geduld voor hebben. Hier alvast een klein voorproefje van op instagram.
And the dress I made for Petite Bout de Chou? That’s for next time. Here’s a little sneak-peak from instagram.