A rabbit’s tale + give-away

Mama, mama, ik ben het konijntje! Het was één van de eerste zinnen die Oona, blinkend van trots, zei na haar eerste schooldag. Het ging gepaard met een instant liefde voor het beestje en stilletjes aan groeide bij mij het idee een echt ‘konijntjesjurkje’ te maken. Alleen … ik vond maar geen konijnenstofje.

“En dit pareltje dan?”, hoor ik u al zeggen. Inderdaad, een prachtig stofje maar … niet wat ik in gedachten gaan. Het geheel zat al vanaf het begin in m’n hoofd: een schattig zomers jurkje met een geel bovenstuk, een contrasterend peter-pan-kraagje en een bolle rimpelrok in een vintage konijnen-stofje. Ik zocht lang maar vond m’n ‘gedacht’ niet dus maakte ik uiteindelijk zelf een stofje met spoonflower.

 
Een fijne ontdekking was dat, die spoonflower. Ik nam bovenstaande tekening als basis en maakte een stof met drie stroken waarbij deze print een aantal keer herhaald werd. Voor m’n rimpelrok gebruikte ik twee stroken van telkens een yard breed. Het rokje hield ik, in de zomerse spirit, lekker kort want dat is toch oh zo schattig met kniekousen eronder.
 
De derde strook, die had ik over. En ik maak er graag iemand van jullie gelukkig mee. Wil je graag ook een konijnenkleedje of rokje maken? Laat dan zeker een leuk berichtje na onder deze blog en word volger van m’n blog. Meedoen kan tot en met 30 juni.
 

 
 
Wij trokken er deze namiddag met de fiets op uit en gingen de lokale speeltuin verkennen. Genieten was dat, zeker met het zonnetje dat van de partij was. Gelukkig, want met z’n felle kleurtjes vraagt de jurk wel om wat zonnestraaltjes.
 
 
 
 
 
 
De basis van het jurkje is zoals wel vaker het bovenstukje van de Lotta-jurk van Compagnie M., onze grote favoriet. Ik koos dit keer voor wat reserve en maakte een vijf jaar. Het is momenteel misschien nog wat groot, maar zo zijn wij de groeispurten van deze zomer alvast een stapje voor.
Om het stofje van het rokje zoveel mogelijk in de verf te zetten, koos ik voor een simpel bovenstuk. Een lijnenspel met roze paspel en een blauw peter-pan-kraagje.
 
 
 
Net op het nippertje is de jurk nog afgeraakt om in stijl het schooljaar af te sluiten. Het is een cliché als een huis, maar het eerste kleuter is echt voorbij gevolgen. Ik nam dit jaar afscheid van mijn klein peutertje maar kreeg een echte kleuter in ruil. Eentje die elke dag wat meer kan. Wonderlijk om te zien. Ongelofelijk dat over enkele maanden het tweede kleuter al op het programma staat. Maar niet zonder eerst te genieten van een welverdiende vakantie vol ontdekkingen en avonturen natuurlijk!
 
Tot snel!
 
 
 
 
Stof: zelf bedrukt stofje van Spoonflower
Patroon: eigen ontwerp gebaseerd op de Lotta-jurk van Compagnie M.

Er was eens een droom …

Zeven jaar geleden trok ik voor een jaar naar Burkina Faso om er als coöperant met straatkinderen te werken. Dat dat jaar mijn leven zo ingrijpend zou veranderen, daar had ik toen nog geen idee van. Ik leerde er Innocent (m’n man) kennen en vond in hem iemand die dezelfde droom als ik deelde. Nu, zeven jaar later, heeft het socio-culturele project waar we toen van droomden goed vorm gekregen en vond ik de tijd rijp om jullie er wat meer over te vertellen.

Continue reading “Er was eens een droom …”

De ‘blingbling-sweater"

Een volle stoffenkast, elke doorwinterde naaister kent het fenomeen. Je ziet een stofje, je hebt er een klik mee en een paar dagen later ligt het in jet stoffenkast … naast heel wat andere én vaak zonder dat er snel iets mee gebeurt.
Begin vorige maand besloot ik de koe bij de horens te vatten. Geen nieuwe stofjes meer in huis zolang er niet iets met de oude ‘voorraad’ gebeurde.

Twee van de vergeten stofjes, kocht ik vorig jaar in volle ‘glittergekte’. In tegenstelling tot de meeste mensen ging ik niet voor de stevigere glittersweater maar wel voor een dunne, doorschijnende tricot-variant. Voor wat ik er concreet mee ging doen, was er nog geen plan. Wat meteen verklaart waarom de stofjes zo lang onaangeroerd bleven zitten.

Ik besloot voor een patroon te gaan dat ik bij haar leerde kennen. Een ideale zomertrui voor de warmere dagen: lekker luchtig én met een origineel rugdeel. Zo heb ik het wel graag, een kledingsstuk dat in eerste instantie heel eenvoudig lijkt, maar dan een heerlijke knipoog naar je geeft.

 

Ik koos ervoor de mouwen tot 3 kwart lengte in te korten, want lange mouwen worden hier meestal tot die lengte opgestroopt. Ik werkte ze, net zoals de hals, met een biais-band in glitterstof af. Het zorgt voor een klein poffend effect, en laat dat nu net iets zijn waar ik wel een beetje van hou.

 
Echt weggeblazen heeft ze me niet, mijn Bethouia-sweater maar lekker comfortabel dat is ze wel. Een geslaagde poging de kast wat leger te maken dus … Mission accomplished!
 
Stof: Glittertricot, Madeline de Stoffenmadam
Patroon: Bethouia, by Ellepuls

Meet Noa, our new best friend – *Patroontest Compagnie M.*

Uitgelaten en blij, dat was ik zowat een week geleden toen ik de testversie van de Noa, het nieuwe broekpatroon van Compagnie M., in m’n mailbox vond. Sinds Oona haar “hond” (lees: een selfmade kaptrui met een schattige geflockte hond erop) cadeau kreeg van haar tante Nele, komen er geen andere kleren meer uit de kast, of toch als het van Oona zelf afhangt. De nood voor een nieuw en tof broekenpatroon was dus hoog, heel hoog!
Dat de patronen van Compagnie M. altijd steengoed in elkaar zitten, vlot te naaien zijn en een plezier zijn om te maken, dat hoef ik jullie al lang niet meer te vertellen. De Noa is hier geen uitzondering op.
De Noa is rechttoe rechtaan, iets waar ik bij een broek enorm van hou. Geen onnodige extra tierlantijntjes maar steengoede eenvoud. Een klassieke basic waar je heel wat kanten mee uit kan.
 Maar Compagnie M. zou compagnie M. natuurlijk zijn zonder een sublieme knipoog. In dit patroon zit deze verstopt in de zakken van de broek.
 
Geniaal zijn die zakken, in my humble opinion en u zal het er mee snel mee eens zijn, dat weet ik zeker. Twee grote driehoeken met een flap: het lijkt eenvoudig maar het lijnenspel dat je ermee creëert: ik was er meteen weg van. Vanuit elke hoek lijkt de Noa erdoor weer net een beetje anders. Ideaal ook voor colorblocking, en laat dat nu net iets zijn waar ik zo van hou.
Een hele tijd geleden al vond ik in de veritas een aantal stofjes die wonderwel bij elkaar leken te passen. Met twee ervan maakte ik al deze Ileana, een tweede combinatie lag al een tijdje in m’n kast te wachten op een ideaal projectje. Met de Noa vielen de puzzelstukjes in elkaar. Een perfecte match die in de Noa zo mooi tot z’n recht komt, als je het mij vraagt.
De Noa werd dit weekend al uitvoerig getest en door Oona 100% playproof verklaard. Voor extra schattigheid werkte ik de pijpjes van e broek met af met een elastiek, waardoor de broek een beetje poft. Een tweede versie, een meer klassieke met rechte pijpen, ligt hier alvast al klaar op de naaitafel. Maar first things first: let’s take a look at some pictures 😉

 
Overtuigd? Dat dacht ik wel! Het patroon kan je hier terugvinden en met de code noa10 krijg je tot 19 juni zelfs 10% korting. Als dat niet mooi meegenomen is …
Patroon: Noa pants, compagnie M.
Stoffen: veritas