Grensoverschreidend naaigedrag

Een eigen willetje. Dat heeft ze wel ja, ons klein choutje. Niet dat dat voor conflicten zorgt want, alle ‘mijn kind, schoon kind’ even achterwege gelaten, is het eigenlijk een braafke. Bij haar kleertjes voor het communiefeest van ons neefje Briek liet haar koppigheid me toch wel eventjes met de handen in de haren zitten.

Belofte maakt schuld natuurlijk: ze kreeg van mij volledig carte blanche en beloofde dat ik me daar volledig aan zou houden. Haar oog viel op een schattige ‘suspender skirt’ (of een salopetterokje, zoals Oona het zelf noemt) die we op pinterest zagen passeren. Geen probleem tot daar toe, was het niet dat het kind volledig en honderd procent voor knaloranje wilde gaan. En laat dát nu net buiten de comfort zone van mama liggen.

Na een brainstormsessie met wat naai-collega’s op instagram, besloot ik er toch voor te gaan. Ik had zelfs al het perfecte stofje én (met de Mini Suzon van République du Chiffon) patroontje voor het bijhorend bloesje in mijn naaikast liggen. Idealer kon dus niet.



Hoewel het de dag van het feest best zonnig was, stak de frisse wind toch stokken in de wielen voor het maken van mooie blogfoto’s. Onze kleine koukleum weigerde pertinent zonder cardigan op de foto te gaan. De pret kon het echter niet bederven: mijn zus stak een pracht van een ‘dino-communie’ in elkaar. Er kwam zelfs een heuse piñata aan te pas. Een dikke pluim is hier meer dan op zijn plaats.

Vandaag was de zon wel met de nodige warmte van de partij en waagden we ons, met succes, aan een tweede poging.



De susperder skirt maakte ik zonder patroon, op eigen intuïtie. Voor het rokdeel werd twee keer de volledige stofbreedte gerimpeld voor wat extra zwier. Het voorpand knipte ik in twee stukken en ik voegde er een knopenrij aan toe. Een valse welliswaar, die stiekem binnenin met kamsnaps sluit want die zijn toch net ietsje handiger dan knoopsgaten voor een 4-jarige.

Aan de bretellen kwam net iets meer cijfer- en rekenwerk te pas. Na enkele aanpassingen bleven de bretellen steeds maar van haar schouders zakken. Op goed geluk naaide ik daarom de schouderbandjes vast op de kruising. En hoera, it did the thrick! Bij een volgende versie, maak ik de bretellen misschien wel net iets smaller, al stoort het me nu niet echt.


Voor het bloesje van Oona haalde ik de mosterd indirect bij deze blogster, waar ik vorig jaar République du Chiffon  en het Suzon shirt leerde kennen. Voor mezelf zijn ruffles helemaal ‘not done’ maar voor Oona zag ik ze, in de mini versie, al helemaal zitten. Zeker bij deze suspender skirt, want wat is er nu schattiger dan ruffle-mouwtjes die stiekem vanonder de bretellen uit komen piepen? 


De Suzon is trouwens een echte aanrader. Wie graag een naai-beschrijving volgt, zal zijn beste Frans echter wel vanonder het stof moeten halen. Ik naaide het bloesje, zoals wel vaker, alleen op basis van de tekeningen bij de uitleg en kwam geen ongelukken tegen onderweg. Als enige aanpassing zou ik de ruffles bij een tweede versie wel ‘dubbelen’ in plaats van het boordje te omzomen. Voor extra stevigheid, maar zeker ook omdat de ‘averechtse’ kant nu bij het minste zuchtje wind komt piepen.


In alle eerlijkheid moet ik het wel toegeven: ze heeft wel smaak, dat ‘koppig’ kind.
Ze heeft dat goed bekeken, is het niet?


Stof: rokje, oranje katoen van Le Chien vert + bloesje, strokes donkerblauw van Little Vixen
Patroon: rokje, eigen ontwerp suspender skirt + bloesje, Mini Suzon van République du Chiffon

0 thoughts on “Grensoverschreidend naaigedrag

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *