hierperdepiep verjaardagsjurk

 
In mijn vorige blogpost kon je het al lezen: de kerstperiode is er eentje vol feestjes ten huize Petite Bout de Chou. De verjaardag van mijn kleine meid was het tweede feestje in de rij. Drie jaar werd ze gisteren. Drie jaar … *zucht* … waar is toch al die tijd naartoe gevlogen.
 
Het ontwerpje voor haar verjaardagsjurk en dan vooral het originele kraagje, zat al een lange tijd in m’n hoofd. En toen ik op deze blog een portefeuille in een prachtig cotton+steel stofje zag, vielen de puzzelstukjes in elkaar. En toen ik bij Petite Couture een bijpassend stofje vond dat dan ook nog eens op de jurkjes van de meisjes op het gele stofje leek, was het volledig koekenbak.
 
 
Nieuwjaarswensjes voorlezen, Oona kan er maar geen genoeg van krijgen. 

 
De basis van m’n jurkje was weeral eens het bovenstukje met de aangeknipte mouwtjes van de lotta van Compagnie M., dit keer met de rechte neklijn. De rok rimpelde ik, simelweg omdat Oona er het allerschattigst mee staat. De blikvanger van de jurk werd natuurlijk het kraagje dat ik er zelf bij tekende. Mijn bescheiden ik zou het uit zichzelf nooit doen, maar als jullie graag een tutorial van het kraagje zouden willen, dan hoor ik het graag onder deze post.
 
 
 
Het eerste verjaardagsfeestje van Oona in België was meteen een voltreffer. Oona genoot met volle teugen en ik zo mogelijk nog meer. Het inspireerde Oona zelfs tot een fotoshoot als volleerd model. Ik hoop dat overdaad niet schaadt want ik bombardeer jullie bij deze met een flinke dosis foto’s.
 
 

 

 
Hieperdepiep … Hoera! Oona is drie jaar!
 

 

 

 

 
Stofjes: Zephyr Breeze Citron + Petite Plus uit de Cotton+Steel collectie, Petite Couture
Patroon: eigen ontwerp gebaseerd op de Lotta van Compagnie M.

Over appelen en peren

Als je, zoals ik, in het verre buitenland woont dan loop je wel eens achter op bepaalde naairages en hypes. Gecombineerd met mijn grote vrees voor –  oh cliché, cliché – tricotstoffen, is meteen verklaard waarom ik er zo lang over deed om het prachtige damesshirt uit ‘Zo geknipt 2’ te maken.
 
When you live abroad, like me, you’re somtimes behind when it comes to the latest sewing hypes. Combined with a big fear for knit fabric, you’ll understand why it took me so long to make that beautiful shirt from the ‘Zo geknipt 2’ boek.
 
 
Tijdens m’n afgelopen bezoek aan België besloot mijn zus, die hier blogt, gewapend met haar overlockmachine iets te doen aan mijn grote tricotvrees. We kochten een stuk blauwe punta di roma op het stoffencircus en combineerden het elk met een ander stofje. Mijn zus met een stukje katoen uit de cotton+steel collectie, ikzelf met een stukje rekbare synthetische stof dat ik recupereerde uit een vintage rokje.
 
During my recent stay in Belgium, my sister (who has her blog over here) decided to help me conquer my fear of knits. We bought a big piece of blue punta di roma and combined it each with a different fabric. My sister chose a piece of cotton+steel fabric and I used a real vintage piece of fabric which I recuperated from an old skirt.
 
 
 

 

 
 
Tricotvrees overwonnen én tevreden over het resultaat. Zo tevreden zelfs dat ik me achteraf thuis zelfs nog aan een tweede versie waagde én dat zelfs zonder overlock. Dit keer koos ik voor een katoenen detailstuk (van de veritas) en paste ik het patroon ook een beetje aan.
De brede halsuitsnijding is niet zo echt m’n ding, dus verbreedde ik de zijstukken bovenaan met één centimeter en nam een centimetertje af van het middenstuk (ik liet het gradueel verminderen zodat ik onderaan toch de originele breedte behield). Aan de zijkant knipte ik ook een centimetertje weg om een meer aansluitend shirt te verkrijgen.
 
Fear of knits conquered and pleased about the result! So pleased I even decided to make a second one at home, one without an overlock. This time I chose cotton (from veritas) for the middle piece and I also adapted the pattern a little bit.
I didn’t like the large neckline that much, so I added one cm on the ouside pieces and cut one from the middle piece (I gradually adapted and kept the original width at the bottom). I also cut one cm on the sides to become a better fitting shirt.
 

 

 
Om de shirts toch net ietsje anders te maken, koos ik ervoor om de knoopjes bij elke versie net ietsje anders te doen.
 
To get two slightly different shirts, I decided to change the buttons on the two versions.
 
 
De tshirts zijn ondertussen uitvoerig getest en ik denk dat we hier een leuke manier gevonden hebben om aan restjesverwerking te doen. Alleen test ik het shirt de volgende keer uit met een gewone tricot want met die punta di roma … hou ik het hier momenteel niet lang uit. Kortom: Wij zijn fan!
 
I already wore the shirts several times and I think I found a new fun way to deal with my left-over pieces. I only think I will use a slightly thinner knit next time ‘cause I am really suffering in this punta di roma here (with 40 degrees and plus). Briefly: I am a fan!
 
 
 
 
Het jurkje van petite bout de chou kan je hier trouwens meer in detail bekijken.
You can see the dress of petite bout de chou, in this post. 

Do the Blake!

Een winnend recept, dat verander je niet. Voor de communie van haar nichtje haalde ik voor Oona dus zonder aarzelen het patroon van de Blake Dress nog een keertje boven. In de Cotton+Steel collectie vond ik bovendien het ideale stofje: mintgroen met een randje gouden rijstvlokjes. Perfect voor een feestelijke gelegenheid.
 
You don’t change a winning recipe. So, it didn’t take me to much time to decide to sew another Blake Dress as Oona’s party-dress for the communion of our niece Mira. I found the perfect fabric in the Cotton+Steel collection: mintgreen with little
rice flakes.
 
 
Het weer zat tijdens het communiefeest niet mee maar de week erna deden we de fotoshoot nog een keertje over en dit keer was de zon wel van de partij. 
 
The bad weather made sure we couldn’t make any nice pictures the day of the party, but last week we repeated the photoshoot and this time the sun decided to have a look aswell.
 
 
 
 
 

 
Poseren, oma helpen de was ophangen, spelen met de neefjes en de nichtjes, leren fietsen. Een drukke maar oh zo fijne namiddag. Voor herhaling vatbaar.
 
Pose, help granny put up the linnen, playing with nieces and nephwes, learning how to ride a bike. It was a busy but oh so nice afternoon. To be repeated, for sure!

Pink perfection?

Een tijdje geleden botste ik op pinterest op de prachtige ‘Blake Dress’ van Mingo and Grace en werd overvallen door instant verliefdheid. Het prachtige silhouet van het jurkje was grotendeels de schuldige, maar de gelijkenis tussen het meisje op de foto en mijn kleine meid speelde stiekem ook wel een beetje mee.

A while ago I discovered the wonderfull ‘Blake dress’ by Mingo and Grace on pinterest and I instanly fell in love. The marvellous silhouette of the dress was largely to blame, but the obvious ressemblence between the girl on the pattern and my little girl sure did play aswell.


Het patroontje verdween echter al snel tussen de stapel ‘to-do’-dingen – *shame on me* – tot ik hier een prachtige versie ontdekte. Om het silhouet van het jurkje volledig tot z’n recht te laten komen, besloot ik voor een effen stofje te kiezen. Het perfecte stofje lag al een tijdje in de stoffenmand en is met z’n roze kleur nogal ongewoon hier. Maar het stofje betoverde me en past heel goed bij de kleur van Oona’s velletje.

However the pattern disappeared between the many ‘to do’-things – *shame on me* – untill I saw this wonderfull version of the dress. To do justice to the silhouette of the dress , I decided to go ‘unicolor’ on this one. The perfect fabric was lying between the other fabrics of the stash and is, being pink, rather unusual hor us. But the fabric had a spell on me and fits fantastically with Oona’s skin tone.


 

 
De acht brede plooien van rokdeel zorgen er, samen met de gerimpelde ondderrok, voor dat het kleedje mooi bol staat.
 
The eight large pleats of the skirt, together with the ruffled petticoat, make sure the dress is looking puffed.
 
 
 
 
De rits in het bovenstuk werd deze keer een échte blinde rits, zowel vanbinnen als vanbuiten. Dat allemaal dankzij de heldere tutorial van Spiegelstiksels.
Om het geheel een beetje kleur te geven, koos ik voor een stofje uit de Cotton+Steel collectie.
 
The zipper is really ‘blind’ this time, aswell on the inside as on the outside. Thanks a lot to spiegelstiksels for the great tutorial.

To add a little color, I chose a pretty fabric out of the Cotton+Steel collection. 
 
 
 
 
In de plooien van de jurk zitten trouwens zakken verstopt. Ideaal om schatten in de verstoppen …
In the pleats of the dress, there are hidden pockets. Ideal for treasure hunting …
 
 
 

De jurk werd het afgelopen weekend uitvoerig getest en is 100 procent run-proof. Want dat is het nieuwe tijdverdrijf van petite bout de chou: mama, aller coujier !!!
The dress was largely tested last weekend and is 100 percent run-proof. It’s the new favorite hobby of petite bout de chou: mama, aller coujier !!!
 
 
The Blake dress, voor mij een beetje pink perfection. Benieuwd wat jullie ervan vinden …
The Blake dress, a little bit of pink perfection for me. Curious to know what you think …
 
Stofjes: roze stof (centrale markt Ouagadougou), voering: Tacks in Teal, Cotton+Steel (Miss Matatabi)
Fabric: pink fabirc (central market Ouagadougou), lining: Tacks in Teal, Cotton+Steel (Miss Matatabi)

 

Tiny (of was het petite bout de chou) gaat naar het theater – I [heart] Marcel Marlier Sew Along

 
In September las ik op de heerlijke blog van Straightgrain over de I [heart] Marcel Marlier Sew Along. Een zalig idee waar ik vrijwel onmiddellijk door geïnspireerd raakte. Toch duurde het nog enkele weken voor ik ook aan de slag kon gaan.
 
Als kleine meisje las ik het ene Tiny-boek dat wij thuis hadden meer dan één keer ademloos uit, maar het is vooral nu, als volwassene, dat ik de tekeningen van Marlier pas echt apprecieer. Heerlijk vind ik het ook dat de tekeningen zo kindvriendelijk zijn maar tegelijkertijd toch ook een ontdeugende knipoog hebben (denk maar aan de vele ‘slipjes’ die in de Tiny boeken onder korte rokjes komen uitpiepen)
 
 
Zoals een aantal andere bloggers, ging ikzelf aan de slag met het onderstaande roze kleedje. Hoewel er van dit jurkje een kant en klaar patroontje (de “Debby Birthday Dress”) voor handen is, besloot ik zelf creatief aan de slag te gaan.
 
 
Mijn versie van de Tiny-dress werd geen letterlijke kopie maar eerder een vrije interpretatie:  ik koos voor een A-lijn-jurkje waar de plooi tot helemaal onderaan doorloopt én in plaats van een kantje koos ik ervoor met kleine willekeurige plooitjes te werken.

 
Maar genoeg gepraat: laat ons uitgebreid genieten van de uitstap van onze kleine tiny, of was het nu toch Petite Bout de Chou, naar het theater. Een topuitstap, zeker als je weet dat de eigen papa ook op de scène stond.
 
 
Echte avonturiersters als Tiny of Petite Bout de Chou zijn altijd op alles voorbereid. Vele boekjes lezen hoort daar uiteraard bij …

 
… en echte Tiny-stappertjes geven onze heldinnen natuurlijk extra vleugeltjes!

 
Klaar voor het avontuur.

 
En echte avonturiersters hebben natuurlijk hun eigen ‘vintage’ mobiel.

 
Samen met de papa genieten van het ‘voorprogramma’ …

 
… en eventjes later samen met tonton Maurice vol bewondering voor de kunsten van de papa!
 
 
Wat een heerlijke dag. Soms zeggen de gezichtjes van echte heldinnen zoveel meer dan duizenden woorden!
 
 
Stofjes:
Jurkje: Nightsky Indigo (Cotton + Steel) – Miss Matatabi
Plooitjes: mosterdgeel katoentje – Grand Marché Ouagadougou