Over uniformpjes, staatsgrepen en onverwachte wendingen in het leven

 
In een ideale en vredevolle wereld zou 21 september Oona’s allereerste schooldag worden. Dat de wereld niet ideaal is, weet iedereen. Dat de wereld niet altijd even vredevol is, ondervonden wij hier de afgelopen twee weken aan den lijve. Het kwam in Belgie nauwelijks in de media, maar Burkina Faso werd het slachtoffer van een staatsgreep en de wreedaardige repressie die erop volgde.
 
In an ideal and peacefull world, September 21th would have been the very first schoolday of my little girl. But the world isn’t ideal, and sometimes it isn’t peacefull either. We experienced that at first hand by living through a putsch here in Burkina Faso. 
 
Tijdens het huisarrest dat we van de ambassade opgelegd kregen, verloor ik mezelf in m’n naaimachine. Ideaal om de wereld (en de geweerschoten op soms 50 meter van ons huis) eventjes te vergeten. Het hielp me ook alles op een rijtje te zetten en tot de conclusie te komen dat het voor mezelf en vooral Oona beter is om in deze politiek onzekere periode (even) terug naar Belgie te komen.
 
During te many hours we were forced to stay at home, I lost myself in my sewing machine. Ideal to forget  about the world and te gunshots outside. It also helped taking the decision to return to Belgium for a while.
 
Oona zal de uniformkleertjes die ik voor haar maakte dus voorlopig niet kunnen dragen. Maar bloggen erover dat kunnen we natuurlijk wel!
 
Oona won’t be able to wear the unirform clothes I made her, but luckily we still can blog about it!!
 
  
 
Ik maakte maar liefst vijf kledingsstukken: twee cisses (Zonen09), een Maggie Mae, een Mara-blouse(Compagnie m.) en een Ileana-jurk(Compagnie m.) . Inspirerend waren de opgelegde stofjes in eerste instantie niet, maar ik probeerde er het beste van te maken.
 
I made 5 different pieces: two Cisse-pants (Zonen09), a Maggie Mae dress, a Mara blouse (Compagnie m.)  and an Ileana dress (Compagnie m.).  The fabric-choise of Oona’s school wasn’t really inspiring, but I tried to make the best of it.
 
 
Het was wel de ideale gelegenheid om het nieuwe patroon van Compagnie m. uit te testen: de Ileana-jurk. En ik moet ze gelijk geven, alle bloggers die me voorgingen: wat een heerlijk patroon! Ik koos voor het peter pan kraagje en het medium-knopenpat omdat het me deed denken aan strakke Engelse uniformen. Het uiteindelijke resultaat is eerder schattig, dan strak; maar zouden Oona’s krullenbol en verleidelijke oogjes daar niet voor iets tussenzitten?
 
 I used the opportunity to try out the new Compagnie M.  pattern: the Ileana-dress. And I have to admit that all the other bloggers were right: what a wonderfull pattern. I made a version with Peter Pan collar and a medium button part because it made me think about stirdyEnglish schooluniforms. The result turned out rather cute but maybe Oona’s afro and here big eyes are to blame for that.
 
 

 
 
 
Genoeg gepraat nu, tijd om onze koffers te pakken. See you again in Belgium!
Enough talking, time to make our bags. See you again in Belium!

Een herfstig zomerjurkje en een stoer tuniekje: leve Maggie Mae

In oktober gaat Oona voor het eerst naar school en daar wordt nu al, bijna dagelijks, ongeduldig naar uitgekeken zoals je op instagram kon zien. Het schoolgaan houdt ook voor mama wat extra werk in: hier in Burkina Faso worden nog schooluniformpjes gedragen en ik nam me voor deze zelf te naaien. Maar voor ik m’n schaar in de schoolstofjes zet (een roze pagne met het logo van de school gecombineerd met een bruin/grijze effen stof) werden hier alvast een aantal patroontjes op ‘uniform-geschiktheid’ getest.
 
In october Oona goes to school for the first time and she’s really looking forward to it. Here in Burkina Faso most schools have there own uniform and I decided to sew Oona’s outfits myself. Before starting to cut the real fabric, I decided to test some patterns first.

 
 
De Maggie Mae jurk/tuniek  van Shwin Designs was het eerste patroontje op de lijst. Toen ik het jurkje zag bij Sisko by Mieke was ik helemaal weg van het patroon. Schattige aangesneden mouwtjes en vooral colorblocking!  
 
Toch aarzelde ik lange tijd om het patroontje aan te kopen. De reden: de drie knopen achteraan of beter gezegd de drie knoopsgaten. Ja inderdaad, nooit eerder durfde ik knoopsgaten maken. Super stom, want mijn naaimachine doet al het werk, maar toch … een gat in de stof maken, het was een drempel voor mij.

The Maggie Mae Dress/Tunic from Shwin Designs was the first pattern on my list. I first spotted the dress on this fantastic blog and was instantly in love with the model of the dress and of course, the colorblocking.

But then, I hesitated. The dress has buttons and I never made buttonholes. It was even one of my biggest fears. It’s really silly because it’s my sewing machine who does almost all the work but still … cutting into a made dress: it was an obstacle I had to conquer.

 

 
De maggie Mae zit eigenlijk supersnel in elkaar. Zo snel dat ik besloot twee versies te maken. Een kleedje in een veritas stofje met herfstige blaadjes gecombineerd met mosterdgeel. En dan een tuniekje in een zwart-witte visgraat gecombineerd met koningsblauw. 

The Maggie Mae is really easy and quick to sew. So quick I decided to sew two versions. First one is a dress in a fabric from veritas with lovely automn leaves, combined with mustard yellow. And the second version is a tunic in a local black and white fabric I combined with royal blue colorblocking fields.

 
 
 
 
 
 
 
En die knoopsgaten maken … eerlijk waar … dat viel eigenlijk best wel mee.
And those buttonholes … honestly … were not that difficult to do.