Een Lora uit de lappenmand

 

Hier en hier kon je het al lezen: Lora en ikzelf dat was een pad vol met hindernissen. Versie één kwam jammer genoeg nog niet vaak uit de kast. Versie drie daarentegen werd, na een tumultueus maakproces, wel al vaak uit de kast gehaald. Versie twee viste ik vorige week uit de lappenmand en zoomde het geheel eindelijk om.
 
Het stofje is er eentje van Finch Fabrics. Ik was er meteen weg van en had onmiddellijk een aansluitende korte damesjurk voor ogen. Het paneel met de driehoekjes was helemaal wat ik daarvoor in gedachten had.
 
 
Dat de jurk uiteindelijk in de lappenmand belande, lag dit keer niet aan de pasvorm. Daar was ik eigenlijk tevreden mee. Mijn teleurstelling lag bij de kwaliteit van de stof. Bij het stiksel verschenen er allemaal minieme witte stipjes aan de goeie kant van de stof en ook aan de naden was een witte streep te zien. Van veraf is het eigenlijk niet echt zichtbaar, maar de perfectionist in mij was er niet zo blij mee. Jammer, want aan de stof ging toch wel een prijskaartje vast.
 
 
 
 
Vorige week zette ik me eindelijk over de teleurstelling heen want het stofje is eigenlijk wel ideaal voor het eerste zomerweer. Achteraf gezien, ben ik er wel blij om want de jurk ziet er best wel ok uit en de lichte tricot voelt heel comfortabel aan.
 
Zouden we dan toch nog vriendinnen worden, Lora en ik?
 
Stof: Finch Fabrics, triangle love
Patroon: Lora, LMV
 

Derde keer, goeie keer? – Lora Hack (LMV)

Lora en ik, het was liefde op het eerste zicht vanaf het moment dat mijn zus deze prachtjurk voor zich naaide. De jurk is stijlvol en hip tegelijkertijd én misschien nog het allebelangrijkste voor mij: het rokdeel was exact wat ik al langer in gedachten had voor een nieuwe winterjurk.
 
Maar, zoals wel vaker het geval is bij een hevige ‘coup de foudre’, verliep het pad tussen Lora en mezelf niet meteen over rozen. Versie één ligt hier nog altijd onafgewerkt in de lappenmand en bij versie twee liep ook het één en het ander niet zoals verwacht.  
 
Deze laatste versie indachtig besloot ik er nog één keer voor te gaan, maar in navolging van deze blogster wierp ik het originele bovenstuk in de prullenmand en verving het door het bovenstuk van de Ariel uit dezelfde LMV.
 
 
 
Wie mij op instagram volgt, zag al dat het ook dit keer bijna misliep. Tussen het knippen van de patroondelen (in dit heerlijke stofje dat ik kocht bij Liesellove) en het naaien van de jurk, zaten enkele weken en een verhuis in. Resultaat: de patroondelen verloren hun oorspronkelijke vorm en de halslijn van de jurk gaapte bij een eerste pasbeurt griezelig open.
 
Een beetje improvisatie was dus op z’n plaats. Na wat getwijfel maakte ik een inverted pleat en werkte het geheel af met een knoopje. Niet wat ik oorpronkelijk in gedachten had … maar eerlijk: achteraf gezien was het misschien het beste wat me kon overkomen want het geeft m’n laatste Lora net dat ietsje extra. Missie eindelijk geslaagd, lijkt mij. Wat vinden jullie?
 
 
 
Eén ding weet ik alvast: deze Lora zal m’n kleerkast de komende weken niet vaak zien. Dat m’n ‘derrière’ in sommige poses kan wedijveren met deze van mevrouw Kardashian, neem ik er zelfs met plezier bij.
 
Lora en mezelf, wordt het dan toch nog wat?
 
 
 
 
Patroon: Lora/ Harriet hack, LMV
Stof: Froy and Dind, Budapest Black Chalk (Liesellove)