Cosmo-dress blogtour part I: The bold …

DSC_0707bis

Een gat in de lucht springen (letterlijk dan); vaak kwam het er de laatste weken niet van¬†– iets met een zwangerschap en wat extra kilo’s weet je wel ūüėȬ† Het laatste patroon van Sewpony (de Cosmo-Dress)¬†en dan vooral het mailtje van Suz met de vraag of ik deel wou uitmaken van haar blogtour, bracht daar wonderwel verandering in!

Doing cartwheels (litteraly), it didn’t happen that often lately – something with being pregnant and having some extra kilo’s to walk around with, you know ūüėȬ† The latest sewing pattern by Sewpony (the Cosmo-dress) and Suz’ mail about joining the blogtour seemed to do miracles on me though!

Continue reading “Cosmo-dress blogtour part I: The bold …”

Pluk een roos – blogtour en GRATIS patroon

* Ben je boos? Pluk een roos! Zet hem op je hoed, dan wordt je dag weer goed …¬†*

007

Ik beken … vanaf¬†de eerste knip in mijn stof zat het versje in mijn hoofd (zoals het nu vast en zeker ook in jouw hoofd zal zitten) en toverde keer op keer een glimlach op m’n lippen. Wat een flashback naar mijn kinderjaren!

Continue reading “Pluk een roos – blogtour en GRATIS patroon”

Good things come in pairs

 
 
 
Een ware coup-de foudre was het toen ik mijn eerste Jaanu maakte. Perfecte pasvorm, heerlijke plooitjes en vooral een zalig model: hier leest u er alles over. Een tweede versie liet dan ook niet lang op zich wachten. En dit keer was de mooie Elena aan de beurt.
 
I fell in love with Jaanu from the moment I started sewing my first version, you can see it here. This time I chose to sew the Elena-version.
 
 
 
Het stofje van Alexander Henry dat ik voor deze versie gebruikte, moet al lang niet meer voorgesteld worden. Het is er eentje dat ik lange tijd, en met mij vele anderen, gekoesterd heb. Maar eens, dan moet de schaar er in. Een stofje dat stof ligt te vergaren in de kast, daar heeft niemand iets aan. Gelukkig was het met veel plezier en goesting.
 
The fabric doesn’t need any presentation. I kept it in the closet for a long time but I decided to use it for this great pattern.
 
Geen ellenlange uitleg deze keer. De foto’s spreken voor zich. Ik had enorm veel naaiplezier bij¬†het maken van de¬†wondermooie Elena.
 
No long explications this time. Sometimes you just have to let the pictures do the talking.

 
 
 
 
Mijn persoonlijke toets: vlindermouwtjes en wat gouden paspel in het voor en achterpand. Ook de naden werden binnenin speels met gouden biais afgewerkt. Ik hou er wel van, dat gouden randje dat zo nu en dan komt piepen.
 
My personal touch: flutter sleeves and gold piping. Even the seam was finished with gold in a secret way.
 
 
 
¨
Jaanu, je bent mijn oogappeltje geworden. *zucht*
Jaanu, you became my sweethaert *sigh*
 
 
Stofje: Golden Garden in Teal, Bellelien

Compagnie M experiment √† la couleur locale

Zoals heel veel mensen ben ik de afgelopen weken als een blok gevallen voor de h√©√©rlijke patronen van Compagnie M.¬†Volgende week komen er uit Belgi√ę, samen met hoog bezoek (de grootouders van Petite Bout de Chou), ook heel wat langverwachte stofjes aan en dan kan ik eindelijk aan de slag om mijn versie van Mara, Louisa en de heerlijke Swing Skirt te maken.

Toen ik het patroon van het Mara-bloesje voor het eerst zag, was ik in de zevende hemel dankzij de superschattige vlindermouwtjes die in het patroon terug te vinden zijn want die wou ik al oh zo lang oh zo graag maken, maar … hoe begon ik daar in hemelsnaam aan?

In afwachting van de “real thing” besloot ik de vlindermouwtjes en een aantal andere techniekjes in te oefenen met wat ik het ‘experiment-tuniekje’ heb gedoopt.
Als stofje koos ik voor wat couleur locale: een batik, hét van hét hier voor het moment in Burkina Faso.

Het maken van de mouwtjes bleek, dankzij de heldere uitleg van Marte, a piece of cake en is wat mij betreft met schattigheidsfactor 10 voor herhaling vatbaar.
Om het tuniekje nog wat extra punch te geven, besloot ik ook een tutorial voor¬†een “gespleten rug” (klinkt vreselijk maar hoe heet dit ook alweer officieel??) uit te testen. Maar een kleine onoplettendheid – zou dit te wijten zijn aan de kruipende baby rond mijn benen tijdens het naaien? – zorgde ervoor dat de split uiteindelijk aan de voor- en niet de achterkant kwam. Een te diepe d√©collet√© was daardoor onvermijdelijk maar dat kon ik, voor een testversie, wel door te vingers zien.
Zowel Petite Bout de Chou als ikzelf konden wel leven met het resultaat van het tuniekje. Benieuwd wat jullie ervan vinden ….
Genoeg gewacht nu … meneer/mevrouw vliegtuig, kom nu maar snel want Mara en Louisa roepen me!